Terwijl Obama, Netanyahu en Abbas elkaar de oren van de kop lullen om eindelijk eens een einde te maken aan de strapatsen in en rond Israël, komt Andries Knevel er met gestrekt been in.
Andries, heb het er vanavond even over met het Dagelijks Verplichte Honderdjarige Gristenfossiel in die uitzending van je.

Trouwens: Pauw & Witteman-countdown: vier dagen. Zijn we eindelijk van die vooringenomen gelovige zuurpruimen af.

We gaan even terug naar de Tour de France van afgelopen jaar. Ik had een dag vrij, en zat dus voor de televisie naar de etappe van die dag te kijken. Uiteindelijk dus ook naar het uitdelen van de prijzen, hoewel dat me eigenlijk zal jeuken, maar ik had toch niks beters te doen.
Bij het weggeven van het rode rugnummer werd de vaste sleur ineens doorbroken. Nu moeten niet-wielerfans gewoon doorlezen, dan leggen we het even uit. Het rode rugnummer wordt dagelijks gegeven aan de renner die het meest strijdlustig is. Dus als er een kopgroep van drie man onstaat die de hele etappe vooruit rijdt, gaat dat nummertje naar een van die lui. Meestal degene die het meeste kopwerk doet, of de man die tegen het einde keer op keer probeert weg te rijden. Zit verder voor zover ik weet geen geldprijs aan vast, maar wielrenners hechten nogal aan tradities, dus de prijs wordt zeker op waarde geschat.
In plaats van de wielrenner die zichzelf die dag helemaal de tering in had gereden, ging de prijs naar een vrij oude kerel. Niet oud als in oud, de man die het podium opkwam was een jaar of vijftig, maar te oud om actief wielrenner te zijn.

Dat was mijn eerste kennismaking met Laurent Fignon. Ik had nooit van de man gehoord, maar zijn verhaal ontroerde me. Hij leed aan kanker, maar ging door met het verslaan van de wedstrijden. Vanuit de studio, en als zijn kanker te erg was zelfs vanuit zijn hotelkamer. Dit maakte indruk op me. Terecht, durf ik te zeggen.
Een maand later kocht ik een aflevering van het wielrentijdschrift De Muur, waarin ene Le Mond uitgebreid aan het woord kwam. Ook een erg indrukwekkend verhaal trouwens. Fignon was zijn grootste concurrent, en als ik de berichten van vandaag mag geloven ook een van zijn beste vrienden.
Door deze twee anekdotes bleef de naam Fignon hangen. Le Professeur, vanwege de bril, die de Tour verloor met het kleinste verschil ooit. Acht seconden eindigde hij achter, jawel, Le Mond.

Vandaag is Laurent Fignon op vijftig jarige leeftijd overleden aan kanker. Veel te jong en erg jammer. De beelden hierboven zijn geweldig, en niet meer dan gepast.

Gerbie en Metalcad, misschien dat jullie nog wat meer herinneringen aan deze kerel hebben. Flikker ze in de comments.

En dan doen we even een loos filmpje op de zondagmiddag. Benidorm Bastards, een door RTL van de Belgen gejat format waarin bejaarden voor bizarre ‘wat de fok’-momenten zorgen, vooral bij de lokale jeugd. Ja, commerciele TV kan inderdaad leuk zijn. Vergeet Popstars, vergeet SBS Straatnieuws en vergeet de rest ook maar, beter dan dit wordt het niet.
Goed, klik maar op play, doen wij nog een bakkie.

Op zich is er niks mis mee, fan zijn. Ik kan me goed voorstellen dat je een schrijver, acteur, muzikant of band zo goed vindt dat je al zijn/haar uitgebrachte zooi wil kopen en die persoon zo vaak mogelijk live bezig wil zien. Man, ik maak me er zelf ook schuldig aan. Maakte, Dio is helaas niet meer.
Maar goed, je hebt natuurlijk altijd mensen die de boel weer schromelijk wensen te overdrijven.
Idioot fangedrag kenden we al. Van mensen die elke uitgave van een album willen hebben, zodat ze uiteindelijk met vijf cd’s, drie lp’s en een lading iTunesmeuk zitten opgescheept, kijken we niet eens meer raar op. Lui die alle mogelijke moeite doen voor handtekeningen en foto’s van hun idolen, we vinden het best. Fuck it, zelfs grietjes die een concert lang met een lege whisky-fles in de flamoes zitten om een wip te kunnen maken met hun favoriete zanger vinden we na het lezen van Motley Crue’s The Dirt totaal niet bijzonder meer.
Je kunt ons niet meer verbazen. Zelfmoord plegen als Michael Jackson de pijp uit gaat? Je doet maar. Kapitalen uitgeven om Iron Maiden de complete tour te volgen en twintig keer in twee maanden te zien? Het werd me verteld, ik lachte erom en dronk een pilsje met die lui. Op een festival om vier uur ‘s middags naar voren lopen en acht uur je zeik inhouden om de headliner van dichtbij te zien? Wij doen het niet, doch noemen u een beginner.

En dan wordt het ineens toch nog ziekelijk. Denken we niet meer te verbazen te zijn, blijkt dat we het fout hebben. Want fan zijn is leuk en aardig, maar twaalfduizend euro betalen voor een pleepot waarop John fokking Lennon welgeteld drie jaar heeft zitten kakken vinden we compleet idioot. Van de pot gerukt, zogezegd. Ik bedoel, leef je uit, als fan, maar 11.550 minus vijfentwintig euro extra uitgeven omdat een van The Beatles die plee ooit heeft bevuild? #manmanman

Negers. Geen probleem. Vrouwen. Meer dan terecht. Kabouters. Prima. Lui uit de toekomst. Leef je uit. Leerlingen van het speciaal onderwijs. Ga ja gang KAPPEN NOU!
Het Belgische blaadje Humo deelt deze week graties ende voor niks kaftpapier uit met de smoel van Kabouter Wesley erop. Prima, denken wij. Hoort natuurlijk vergezeld te gaan van een radiospotje, anders koopt de Vlaamse jeugd enkel geïmporteerde Waalse rommel. En ja, dan doe je dat in de kenmerkende Wesley-stijl. Beetje schor schreeuwen, wat stoer taalgebruik eruit gooien en een of andere groep mensen te kakken zetten. Humor, om te lachen, geinig, hihi&haha.

Nou, nee. MAG NIET! Want “zo stigmatiseer je een groep jongeren tegenover al hun leeftijdsgenoten“, aldus  de chef van het Vlaams Verbond van het Katholiek Buitengewoon Onderwijs. En immers, dat is wél een groep die “voortdurend moet vechten tegen marginalisering”. Niet om lachen dus.
Nogmaals: nou, nee. Want dat doen we wel. Als wij willen lachen om groepen, dan lachen wij om groepen, of die groep het zelf nou leuk vindt of niet. Of dat nou negers, vrouwen, kabouters, Katholieken of margewebloggers zijn zal ons jeuken. En dan hoeft er niet een of andere zure paap te komen die ons vertelt dat zulks ‘niet grappig’ is.

Of, zoals bedenker van Kabouter Wesley Jonas Geirnaert reageerde: “Dit is humor, en daar eindigt het. Kabouter Wesley is altijd absurd.“.

Meneer de PvdA-wethouder [Harrie Bosch]. U heeft mijn vrouw laten huilen; daarmee bent u een stap te ver gegaan. Desondanks zal ik u geruststellen: ik zal de revolutie tegen u niet leiden. Dat past niet in de aard van mijn functie en in mijn karakter. In tegenstelling tot u ben ik daar ook veel te deftig voor. Maar ik zal die revolutie wél faciliteren. Door er over te blijven schrijven. Door eerbiedwaardige burgers die u afschrijft een stem te geven.

HP/De Tijd-schrijvert en fulltime Twitterfiel Bas Paternotte is het zat. Wat is er gebeurd? Zijn vriendin kon jarenlange sloopterreur niet meer aan, en barste gisteren in huilen uit.
En dan fok je met de verkeerde. Want wie aan @miesjeb komt, komt aan Bas. En als je aan Bas komt, ga je nat. In een vlijmscherm stuk op uw favoriete moraalloze site DeJaap brandt Bas het Utrechtse PvdA-gebeuren compleet af. En dit blijft hij doen.
We zijn benieuwd. Geen idee wat Bas precies bedoelt met ‘verantwoordelijkheid nemen’, maar we gaan het zien. Arme, arme Bosch.

Brute shit, zo op deze overigens meer dan prima zondagmiddag. Vinden een Twitpic-accountje van de een of andere astronaut. Hebben jullie wat te kijken, en kan ik me ervanaf maken met het dumpen van een plaatje in plaats van het afbranden van een zweefteef, onrendabele, commie-president of anderszins irritante aandachtstrekker.
Dus even klikkerdeklik en je kunt je amuseren met gave foto’s van de aarde, de maan, wat sterren, een hoop zwevende mensen en rommel en meer gave shit.

Prima artikeltje van de collega’s bij LucasWasHier, afgelopen gisteren. Want als Kurt Westergaard moslims mag afkraken, mogen diezelfde moslims terugslaan en de holocaust lopen bagetaliseren. Had ook zonder Kurt gemogen, trouwens.
Dan kunnen ze daar best een boete voor krijgen, maar dat doet er niks aan af dat zelfs de meest idiote, lelijke, niet grappige en slechte cartoons gewoon geplaatst moeten kunnen worden. Zonder boete. Want wij zijn mans genoeg om zelf te bepalen wat waar is, wat grappig is, wat te ver gaat, wat we niet vinden kunnen, wie we volslagen debiel vinden of wat dan ook. Daar hebben we geen hof in Arnhem voor nodig. De tijd dat andere mensen voor ons bepaalden wat goed voor ons was, is voorbij sinds we ons eerste huurcontract tekenden en Hotel Mama verlieten.
Wat het hof ook besloten heeft, en wat wij ook vinden van de AEL en hun cartoons, dit moet niet bestraft worden. Als dit wel gebeurt, zit je voor je het weet weer met een Nekschot-affaire, een Brussen-gate en ouderwetse censuur.
[godwinzaterdag] En we weten allemaal wie er ook censureerde. [/godwinzaterdag]

Voor de oplettende lezer: nee, de cartoon zelf staat hier inderdaad niet. Sinds ik weet wat Bertje Brussen allemaal voor shit over zich heen kreeg ga ik me, margeblog of niet, niet aan die onzin wagen. Noem me een laffe lul, noem me verstandig, zoek het maar uit.

Bizarre shit weer vandaag. Dan is het eind augustus, maar blijkt die hele komkommertijd nog gewoon keihard bezig te zijn. Goed, dan zijn wij ook de beroerdste niet, en doen we gewoon mee.
Want als de flamingoplant tot bureauplant van het jaar is verkozen, dan is dat verdomme nieuws, zo aan het eind van de vakantietijd. Want echt, wat een verdomd handig plantje is de flamingoplant! Hij makkelijk in het onderhoud (wekelijks een beetje water, elke maand een scheutje pokon en je zit geramd, als flamingoplanthouder), hij is er in meerdere kleuren, hij kan op de grond gezet worden (in een grote pot) maar ook naast een computerscherm (vooral kleinere flamingoplanten zijn dan handig). Voorwaar, da’s geen kattenpis.

Als we dan ook nog lezen dat er leden van de Nederlandse Vereniging van Directiesecretaressen in de bureauplantenverkiezingjury zaten, is dat helemaal goud. Die tikmiepen weten natuurlijk shit van planten op dan wel naast bureaus zetten.
TNO onderzocht trouwens dat er op elke 12 vierkante meter een plant (bij voorkeur een flamingo) dient te staan, dan word je namelijk stukken effectiever en heb je veel meer plezier tijdens je werk. En dan hou je dus tijd over, zodat je nutteloze onderzoekjes en verkiezingen kan houden.

Nog wat gebeurd, verder?

Fidel. We kennen hem. De man die single handed Cuba omvormde tot een communistische heilstaat en nu enkel nog een sporadisch interview geeft. Gekleed in trainingspak.

Fidel heeft niet alleen ervaring met het voeren van revoluties, tevens kent hij De Internationale in vijfendertig talen, weet hij de eerste helft van Das Kapital uit zijn hoofd en is hij ervan overtuigd dat de Bilderberggroep als enige bestaansreden heeft een nucleaire holocaust te ontketenen. Tatsboem, staat er echt. Fidel, hij zou zo passen bij de Niburu- en Zapruder-adepten.
Oh, en MTV is ook een speelbal van de kapitalisten, enkel bedoeld om de jeugd te verleiden tot hedonisme en ongeremde consumptie. Idem voor de Beatles en New Age, allemaal afleidingsinstrumenten van Trix & co.
Ontwaakt!